Rozpoczęcie kariery w branży motoryzacyjnej wiąże się ze zderzeniem z zupełnie nową rzeczywistością. Dla wielu młodych inżynierów największą barierą nie jest brak wiedzy technicznej, ale specyficzny żargon, którym na co dzień posługują się specjaliści. Z każdej strony atakują nas skróty: APQP, PPAP, 8D, SPC…
Znasz ten zapach? To specyficzna woń świeżej, żółtej farby, którą pociągnięto linie ciągów komunikacyjnych dosłownie ubiegłej nocy. To zapach zbliżającego się audytu. Jako Supplier Quality Engineer (SQE), przez lata pracy w branży automotive odwiedziłem setki fabryk. Zawsze fascynowało mnie jedno zjawisko: niesamowita zdolność zakładów produkcyjnych do błyskawicznej transformacji.
Kiedy wchodzisz na salę konferencyjną, a na rzutniku wyświetla się arkusz kalkulacyjny z pięciuset wierszami zapisanymi drobnym makiem, wiesz, że czeka Cię długi dzień. Analiza Przyczyn i Skutków Wad (FMEA – Failure Mode and Effects Analysis) to w teorii najpotężniejsze narzędzie prewencyjne, jakim dysponuje branża motoryzacyjna.
Brzmi jak tani chwyt z pierwszej strony internetowego brukowca? Być może. Ale prawda jest taka, że po ponad 10 latach pracy jako Supplier Quality Engineer (SQE) w bezlitosnej, ale i fascynującej branży motoryzacyjnej, doszedłem do jednego wniosku: uniwersyteckie podręczniki nie mówią wszystkiego.