To jeden z najprzyjemniejszych momentów w cyklu życia każdego projektu w branży automotive. Siedzisz w sali konferencyjnej dostawcy, pijesz dobrą kawę i składasz swój podpis na dokumencie PSW (Part Submission Warrant). Proces PPAP (Production Part Approval Process) został zatwierdzony.
Znasz ten zapach? To specyficzna woń świeżej, żółtej farby, którą pociągnięto linie ciągów komunikacyjnych dosłownie ubiegłej nocy. To zapach zbliżającego się audytu. Jako Supplier Quality Engineer (SQE), przez lata pracy w branży automotive odwiedziłem setki fabryk. Zawsze fascynowało mnie jedno zjawisko: niesamowita zdolność zakładów produkcyjnych do błyskawicznej transformacji.
Kiedy wchodzisz na salę konferencyjną, a na rzutniku wyświetla się arkusz kalkulacyjny z pięciuset wierszami zapisanymi drobnym makiem, wiesz, że czeka Cię długi dzień. Analiza Przyczyn i Skutków Wad (FMEA – Failure Mode and Effects Analysis) to w teorii najpotężniejsze narzędzie prewencyjne, jakim dysponuje branża motoryzacyjna.
Brzmi jak tani chwyt z pierwszej strony internetowego brukowca? Być może. Ale prawda jest taka, że po ponad 10 latach pracy jako Supplier Quality Engineer (SQE) w bezlitosnej, ale i fascynującej branży motoryzacyjnej, doszedłem do jednego wniosku: uniwersyteckie podręczniki nie mówią wszystkiego.